تراریوم

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال
 

تراریوم در لغت به معنی باغ شیشه­ای است یعنی ظرفی دربسته از جنس شیشه­ یا پلاستیک شفاف، که درون آن گیاهان سازگار با یکدیگر پرورش داده می­شوند. گیاهان درون ظروفی از جنس شیشه یا دیگر مواد شفاف احاطه می­شوند که تماس آنها با هوای بیرون غیرممکن یا بسیار محدود می­باشد، به همین دلیل محیط داخل تراریوم ریز اقلیمی است با رطوبت بالا که امکان پرورش بسیاری از گیاهان حساس به خشکی را که در شرایط معمولی امکان­پذیر نیست میسر ­می­سازد. این محیط با توجه به ویژگیهای یک گلخانه که فضای مرطوب و ایده­ آلی برای رشد گیاهان فراهم می­کند، طراحی شده است و متناسب با ابعاد آن امکان قرار دادن انواعی ازگلها و گیاهان در اندازه­های کوچک و بزرگ را در کنار هم فراهم مینماید و چون رطوبت فضای داخل آن در یک چرخه حفظ می­شود به توجه بسیار کمی نیاز دارد. آب تبخیر شده از سطح برگ گیاهان به صورت قطرات آب بر روی دیواره ظرف می­نشیند و به تدریج روی دیواره به سمت پایین حرکت کرده و وارد خاک می­شود، وجود این چرخه آب در تراریوم باعث می­شود که گاهی تا هفته ­ها نیاز به آبیاری نباشد.

 

terrarium-a01



گاهی از ظروف شیشه­ای بزرگ نیز برای تراریوم استفاده می­شود که در این حالت می­توان یک باغ کوچک طراحی و ایجاد نمود و به کمک سنگریزه و قطعات کوچک سنگ و یا حتی فرم دادن بخشی از خاک درون تراریوم به صورت تپه بر زیبایی آن افزود. توجه داشته باشید به علت خطر پوسیدگی هیچ­گاه درون تراریوم از چوب استفاده نکنید.

کاربرد دیگر آن این است که می­توان از آن برای پرورش انواع گیاهانی که در محیط طبیعی منازل نگهداری از آنها امکان ندارد استفاده نمود . تراریوم جایگزین مناسبی برای یک دسته گل که اصولاً مردم در مناسبت­های مختلف بعنوان هدیه به همدیگر می­دهند می­باشد که علاوه بر زیبایی و طراحی جذاب دارای ماندگاری و دوام بیشتری است.

ظروف تراریوم

ظروف تراریوم می­توانند در باز یا بسته باشند. از آن جمله می­توان به ظروف آماده تراریوم موجود در بازار، آکواریوم، پارچ دهان گشاد، تنگ ماهی، شیشه مربا و یا ظروف شیشه ه­ای در طرح و شکلهای گوناگون اشاره نمود. این ظروف با توجه به شکل آنها به سه دسته ذیل قابل تقسیم هستند:

• محفظه­ های چهارگوش
• جامها و محفظه­ های دهان گشاد و ظروف گرد
• بطریها و ظرفهایی که دهانه تنگ دارند و کشت گیاهان درآنها به سختی انجام می­گیرد و نیازی به درپوش ندارد.

 

terrarium-a02


برای افراد مبتدی، پیشنهاد می­شود که از ظرف بزرگ و درباز مانند آکواریوم استفاده کنند زیرا کارکردن داخل آنها بسیار آسان است. پس از کسب تجربه می­توانند ظروفی که دهانه آنها کوچک است و باید از چوبهای بلند و یا بیلچه برای کاشت گیاهان استفاه نمود، بهره گیرند.

اگر تراریوم ظرفی با دهانه بزرگ و فاقد درب باشد این مزیت را دارد که  کمتر دچار بیماری می­شود اما باید آن را آبیاری کرد تا خاک آن خشک نشود.

ظرف انتخابی باید سالم و فاقد ترک یا خراشیدگی باشد و قبل از استفاده حتماً با آب داغ یا مایع شوینده تمیز شود. بطور کلی ظروف چهار گوش برای تراریوم به دلیل سهولت انجام کار بسیار مناسب هستند. اندازه آنها برحسب سلیقه، نوع کار، فضا و اندازه گیاه متفاوت می­­باشد. ازطرفی وقتی ظروفی مانند تنگ ماهی، جامهای دهانه گشاد و یا حباب های شیشه ه­ای برای تراریوم استفاده می­شوند منظره جالبی دارند ضمن آن که به خاطر داشتن انحنا در قسمت میانی فضای کافی برای رشد گیاهان جوان دارند.استفاده ازظرفهای دهانه تنگ یا بطریها به دلیل سختی کار مرسوم نیستند.

انتخاب گیاه
انتخاب گیاه از اهمیت زیادی برخوردار است و گیاهانی کند رشد  بهترین گزینه هستند. نیازهای گیاه از جمله آب، نور، تغذیه و همچنین سازگاری گونه­ های انتخابی نباید فراموش شوند. با این وصف انتخاب گیاهان با ارتفاع، شکل و رنگ متفاوت منظره­ زیبایی ایجاد می­کند. از جمله گیاهانی که می­توان در تراریوم استفاده نمود عبارتند از: بگونیا، پرسیاوشان، فیلودندرون، بنفشه آفریقایی ، برگ­بیدی ،فیتونیا، پپرومیا، گل­سنگ.

بستر کشت
بستر کشت شامل سه لایه زیر است  :

  1. لایه زهکش، پوکه معدنی و یا سنگ ریزه­ مناسبترین مواد برای این لایه  می­باشند. حضور این لایه از اشباع بیش از حد خاک که باعث پوسیدگی ریشه و از بین رفتن گیاهان می­شود ممانعت می­کند. با توجه به اندازه تراریوم انتخابی ضخامت این لایه باید بین 2.5-7.5 سانتیمتر باشد.
  2. لایه میانی، یک لایه نازک از قطعات یا پودر ذغال است که به  پاکسازی هوای داخل تراریوم و جذب بوی نامطبوع به هنگام تجزیه مواد آلی کمک می­کند.
  3. لایه فوقانی، گیاه در واقع در این لایه  می روید و نباید خاکی خیلی حاصلخیز و غنی باشد زیرا خاک غنی باعث  تسریع رشد گیاهان و از بین رفتن هماهنگی مجموعه می­شود. مخلوطی از دو قسمت  کمپوست، یک  قسمت تورب و یک قسمت خاک لوم و یا یک قسمت شن درشت، یک قسمت هوموس و دو قسمت خاک معمولی که به طور یکنواخت روی سطح پخش می­شود.

 

terrarium-a03



نکته: اگر بتوانید از یک لایه خزه بین لایه میانی و فوقانی استفاده کنید از وارد شدن ذرات خاک به لایه زهکش و مسدود شدن حفرات آن جلوگیری خواهید نمود.

توجه : کلیه وسایل و مواد مصرفی باید ضد عفونی شده باشند.

گیاهان مناسب برای تراریوم
گیاهان مناسب برای تراریوم را به دو گروه عمده می­توان تقسیم نمود.

الف) گیاهان كویری (انواع كاكتوس­ها) 

ب) گیاهان گرمسیری (انواع گیاهان برگ‌ پهن) همچون: انواع بگونیا، بنفشه آفریقایی، بروملیا ،پوتوس، پپرومیا، پیله­آ، پرسیاوشان، سرخس، سانسوریا، انواع عشقه، فیتونیا، کروتون، نیدولاریوم، مارانتا، فیکوس و گونه­هایی از اریکا که باید متناسب با ابعاد تراریوم انتخاب شوند.  گیاهان با برگهای رنگی جلوه­ای خاص به تراریوم می­دهند.

در انتخاب گیاه برای تراریوم (باغ شیشه­ای) باید دقت شود که گیاهان از نظر نیاز آبی و نوربا یکدیگر سازگار باشند.

مراقبت
تراریوم را مرتب کنترل نمایید. اگر مقدار قطرات آب روی دیواره تراریوم بیش از حدزیاد شده است درب تراریوم را باز کنید تا علاوه بر کاهش میزان رطوبت هوای داخل آن نیز تهویه شود.
یک تراریوم در بسته هفته­ یا ماهی یکبار به آبیاری نیاز دارد ، آن هم زمانی که هیچ آبی روی دیواره تراریوم مشاهده نشود. توجه داشته باشید که تراریوم هیچ محلی برای زهکش آب اضافی ندارد لذا از آبیاری بیش از حد پرهیز کنید. آب اضافی باعث رشد کپکها و قارچ ها می­شود.

توصیه­ ها

  • هیچگاه تراریوم را در مقابل نور مستقیم خورشید قرار ندهید.
  • انتخاب گیاه مناسب در موفقیت کار نقش بسزایی دارد.
  • گیاهان تراریوم باید متراکم و کند رشد باشند و بتوانند در شرایطی مشابه گیاهان پیرامونی خود رشد کنند.
  • از خاک های فاقد هرگونه آلودگی استفاده کنید تا احتمال بروز آفات و بیماریها به حداقل کاهش یابد.
  • هرگونه اقلام جانبی همچون سنگ که در تراریوم مورد استفاده قرار می گیرند باید حتماً با آب گرم و صابون شسته شوند.
  • حتماً گیاهان را قبل از کاشت به دقت بررسی کنید که عاری از هرگونه آفت یا بیماری باشند.
  • پس از خارج نمودن گیاهان از داخل گلدان و قبل از کاشت آنها داخل تراریوم خاک موجود در توپ ریشه راتکان ندهید و اجازه دهید متراکم باقی بماند تا گیاه رشد سریع نداشته باشد.

 

terrarium-a04،بن سای

 


بن سای
بن سای مجموعه ای از باغبانی و هنر است كه به واسطه آن گیاه با یك تغییر شكل تحمیل شده به یك مجسمه زنده تبدیل می شود. هنرمند با استفاده از مفاد زیبایی، وهمی ازطبیعت را در قالب شكل مینیاتوری پدید می آورد. بن سای یك آرایش غیرطبیعی نیست بلكه در قالب یك تغییر شكل ساده، طبیعت اصلی را در ذهن آدمی تداعی می كند.
« بن سای » در اصل واژه ای ژاپنی و به معنی كاشت گیاهان در گلدانهای كم عمق است. به این ترتیب كه گیاه در گلدانهایی كم عمق با خاك كم و در شرایط محدودكننده از نظر رشد قرار می گیرد و با آرایش زیبا وتربیت صحیح به درختی مسن ولی كوچك تبدیل می شود. برای تحقق این هدف تمام قسمتهای گیاه اعم از ریشه ها، تنه، شاخه ها، میوه ها و گلها حایز اهمیت هستند.

ریشه ها
ریشه های گیاه بن سای شده، در عین استحكام، سلامت و گستردگی، باید ظاهری كهن به درخت ببخشند. در روشهای متقارن، نامتقارن و اریب، ریشه ها در تمام جهات گسترده شده اند. اما در روشهای بادزده، صخره،رویشی و .... ریشه ها غالباً در جهت خلاف انحنای تنه گسترده شده اند تا بدین ترتیب به گیاه ظاهری متقارن ببخشند. تعدادی ازریشه ها روی خاك قرار داده می شوند تا قدمت درخت را از نظر ظاهری افزایش دهند و تصور فرسایش خاك را در سالهای گذشته در ذهن القا كنند. برای تحقق این مهم، در زمان انتقال گیاه به گلدان بزرگتر، تعدادی از ریشه ها را روی خاك قرار می دهند و روی آنها را با خزه اسفاگنوم و مقدار كمی خاك می پوشانند. در طی آبیاریهای مكرر، این پوشش نازك، از بین می رود و پوست ریشه در معرض نور خورشید، سخت می شود و بدین ترتیب هدف ما در القای تصور كهن بودن گیاه تحقق میابد.
برای تشكیل ریشه های جدید در جهت مناسب، می توان ریشه را تا لایه كامبیوم خراش داد و روی آن را با خاك و خزه پوشاند. بعد از چند هفته، در محل زخم ریشه های جدیدی ایجاد می شود.

تنه
گرچه همه قسمت های گیاه بن سای شده مهم است، اما تنه گیاه اولین قسمتی است كه توجه ناظر را به خود جلب می كند .تنه بن سای باید پوستی ضخیم یك پارچه و تودرتو داشته باشد . تنه باید به گونه ای باشد كه هرچه به راس نزدیك می شود ضخامت آن كمتر شود . روی یك تنه خوب نباید آثار زخم ناشی از سیم پیچی دیده شود.

شاخه ها
گیاهان در طبیعت ممكن است شاخه های در هم پیچیده داشته باشند . ولی در بن سای با سیم پیچی، شاخه ها را به گونه ای تربیت می كنند، كه گیاه زیبا جلوه كند . معمولاً شاخه ها از نظر قطر و طول تفاوت دارند. شاخه های پایین تر ضخیم تر و بلندتر هستند و بخوبی در همه جهات گسترده می شوند. شكل هر شاخه به تنهایی نیز مد نظر است . در هنر بن سای بسیاری از شاخه های گیاه مطلوب به نظر نمی رسد . از این رو این شاخه ها را قطع می كنند.

برگها
در یك بن سای خوب برگ ها سبز، متراكم و كوچك است . گیاهانی كه برگهای بزرگ دارند یا تعداد برگ آنها كم است، برای بن سای مناسب نیستند . گیاهانی كه برگ های كمی دارند، درختی خزان كرده راتداعی می كنند . برگ های بزرگ نیز نسبت به اندازه كلی درخت بن سای شده، نامتناسب به نظر می رسند، برای آن كه اندازه برگها كوچك شود، از روش بی برگی یا هرس برگ استفاده می كنند. این روش در كاهش اندازه برگ موثر است ولی در تغییر اندازه گلها و میوه ها زیاد مورد توجه نیست.

راس ساقه
تنه به تدریج باریك میشود، تا در انتها به راس منتهی شود. هرگاه به ارتفا‎ع كمتری نیاز باشد، می توان راس آن را قطع كرد و شاخه پایین تر از راس را كه در راستای تنه است یا زاویه كمی با راستای تنه دارد ، به عنوان راس انتخاب و باپیچیدن سیم آن را تربیت كرد. در هر حال درخت بن سای شده باید دارای راس باشد.

پشت و روی یك بن سای
بن سای را نباید به صورت یك گیاه طبیعی در گلدان رها كرد. بلكه باید آن را طبق طرح مورد نظر كاشت و تربیت كرد. بنسای باید در نظر یك ناظر به خوبی جلوه گری كرده و قسمت جلو و پشت آن با هم فرق كند. كاملترین قسمت، قسمت جلو است . برآمدگی تنه نباید در جلو قرار گیرد. انتهای تنه باید قابل رویت بوده و تنه در یك طرف انحنا داشته باشد. نوك ساقه یا راس در قسمت جلو باید به طرف ناظر باشد. در قسمت جلو نباید شاخه ها درهم پیچیده باشند. همچنین نباید به طرف جلو رشد كنند و باید تمام شاخه ها به وضوح قابل دید باشند. قسمت پشت، عمق مشخص و دیدگاه سه بعدی به گیاه می دهد، لذا یك یا دو شاخه در این قسمت تعبیه می گردد.

طرق مختلف پرورش بن سای

  1. یامابوری یا پرورش نهالی كه از طبیعت گرفته می شود.
  2. پرورش نهالی كه از طریق خوابانیدن به وجود می آید.
  3. پرورش نهالی كه از طریق جدا كردن به وجود می آید.
  4. پرورش نهالی كه از قلمه زدن به وجود می آید.
  5. پرورش نهالی كه از طریق پیوند زدن به وجود می آید.
  6. پرورش نهالی كه از طریق كاشت بذر به وجود می آید.
  7. پرورش نشا كه از یك خزانه فراهم شده است .


پرورش نهالی كه از یك محیط طبیعی به دست می آید
مشهورترین بن سای های ژاپنی به همین طریق پرورش یافته اند. نهالی كه در طبیعت به دلیل شرایط نامناسب رشد، خود به خود كوتاه و كوچك مانده است ، برای مبدل شدن به یك بن سای زیبا تنها احتیاج به یك تربیت صحیح دارد. گیاهانی نظیر كاج سیاه ژاپنی ، كاج قرمز ژاپنی ، كاج سوزنی ، عرعر و ... را می توان از این طریق بن سای نمود.
مزیت این روش ، صرفه جویی در وقت است . زیرا برای تهیه بن سای از طریق كشت بذر، حداقل به 5 الی 10 سال زمان نیاز داریم. در ژاپن گیاهانی را كه با توجه به خصوصیات بن سای از طبیعت جمع آوری می كنند، «آراكی» می نامند. بسیاری از گیاهانی كه در صخره ها و كوهستانهای مناطق گرمسیری و معتدل در شكاف صخره ها رشد كرده اند ، به علت شرایط خاص موجود در منطقه و محیط كشت، خود به خود بن سای و تبدیل به درختانی مسن، با ارتفاع كم شده اند.

خصوصیات آراكی
گیاهی كه از طبیعت انتخاب وجمع آوری می شود می بایستی واجد خصوصیات زیر باشد:

  • در عین كامل بودن به اندازه كافی كوچك باشد تا در گلدان كم عمق و كوچك جای گیرد.
  • ریشه های قوی و گسترده داشته باشد.
  • شاخه ها باید به نحو مطلوب ، بسته به شیوه بن سای مورد نظر، آراسته باشند.
  • شاخه ها باید به نحو زیبا و دلپذیری در اطراف تنه اصلی پراكنده شده باشند. البته اگر شیوه بن سای مورد نظر روش نردبانی باشد این خصوصیت مورد توجه قرار نمی گیرد.
  • به اندازه كافی سرزنده ، شاداب ، سالم و قوی به نظر برسد، تا نیاز به مراقبت و نگهداری ویژه نداشته باشد.
  • ارتفاع زیادی نداشته باشد.
  • گیاه انتخابی باید از نوع درختانی باشد كه طول عمر زیادی دارند.


بعد از انتخاب آراكی دورتادور گیاه را خالی كرده و گیاه را سالم و با رعابت نكات باغبانی از محل رویش خارج می كنند و با حصیر یا گونی دورتادور ریشه را می پوشانند سپس با نخ و سیم، گونی یا حصیر را می بندند. قطع ریشه ها تا یك فاصله معینی از تنه ضروری است. روش برش باید به صورت مورب باشد. گیاه را بعد از انتقال به گلخانه، در گلدانی می كارند. ته گلدان شن درشت، سپس یك لایه خاك و شن و پس از آن یك لایه ماسه و كود حیوانی و بعد شن شسته شده ریخته می شود.

گیاه بعد از ترمیم، آماده بن سای و تربیت مخصوص شیوه مورد نظر است. چند تذكر در این مورد ضروری به نظر می رسد:

  1. نباید گیاه را در معرض باد قرار داد.
  2. خاك اطراف گیاه نباید خشك شود.
  3. در 2 روز اول نباید گیاه در معرض نور مستقیم قرار گیرد، مگر آن كه نور تنها به گلدان گیاه بتابد.
  4. به گیاهی كه كاملا ریشه نگرفته نباید زیاد كود داد.
  5. در صورتی كه گیاه جوانه های متعددی تولید كرد، با توجه به شیوه بن سای انتخابی، جوانه های مناسب را نگه داشت و از تولید شاخه توسط بقیه جوانه ها جلوگیری كرد.
  6. پس ازآن كه گیاه كاملا شكل گرفت، می توان آن را به گلدان زیباتری منتقل كرد. این عمل باید در ماه فروردین و اردیبهشت صورت گیرد.


پرورش به طریق خوابانیدن
دومین روش آسان پرورش بن سای، روش خوابانیدن است . درختانی برای این روش مناسب هستند كه بتوانند از طریق تنه یا شاخه، ریشه تولید كنند. برای نمونه می توان از درختانی نظیر انار، افرا، نارون و یا صنوبر نام برد. درابتدا شاخه ای را كه جلوه مناسبی برای ایجاد یك بن سای دارد، انتخاب و قسمتی از شاخه را حلقه برداری می كنند. سپس آن را با اسفنج یا خزه اسفاگنوم می پوشانند و اطراف آن را با پلاستیك مسدود می كنند. بعد از یكی از دو سال می توان ساقه را قطع كرد و قسمت مورد نظر را به گلدان منتقل كرد. پس از آن روشهای تربیتی و سیم پیچی آغاز می شود.

سایر روشها
برای بن سای كردن گیاه از روشهای دیگری مانند پیوند زدن نیز استفاده می شود. در این روش از گیاهانی كه به شرایط محدود بن سای مقاوم هستند، به عنوان پایه استفاده می شود. پیوند آن نیز از نوع زینتی است.

شیوه های بن سای
درختان در طبیعت در شرایط و موقعیت مختلفی رشد می كنند. بعضی از آنها عوامل رشد مناسب را در اختیار دارند در حالی كه برخی از گیاهان در كوهستانها و مناطق شیبدار یا در كنار دریا و بادهای تند رشد می كنند. به همین دلیل مجبورند در برابر این عوامل نامساعد مقاومت كنند. این مبارزه، باعث تغییر شكل در گیاه می شود و شكلهای گوناگونی كه غیرقابل شمارش هستند؛ پدید می آید. در یك بن سای خوب، سعی می شودكه از اشكال اصلی كه در طبیعت وجود دارد تقلید شود. برای انتخاب شیوه بن سای آگاهی از طبقه بندی آنها ضروری است.
بن سای هایی كه زیر 15 سانتیمتر ارتفاع دارند بن سای مینیاتوری نامیده می شود. بن سای كوچك 15 تا 32 سانتیمتر ؛ بن سای متوسط 32 تا 60 سانتیمتر و بن سای بزرگ بیش از 60 سانتیمتر ارتفاع دارند . اندازه یك بن سای باید با اندازه یك درخت روییده شده در طبیعت متناسب باشد . برای مثال بوته هایی مانند رزهای پا كوتاه یا شاه پسند درختی ؛ وقتی به رشد كامل می رسند 0.5 تا 2 متر ارتفاع دارند . بنابراین برای بن ساهای مینیاتوری یا كوچك متناسب هستند . درختانی كه در طبیعت ارتفاع آنها به 2 تا 4 متر می رسد ؛ مثل ختمی درختی برای بن سای های متوسط مناسب هستند . درختانی كه تا ارتفاع زیادی رشد می كنند مثل چنار ؛ كاج ها و .......... برای بن سای های بزرگ مناسب هستند.

 

terrarium-a05

 

روش تربیت بن سای ساقه راست متقارن
در این روش درخت در یك مسیر مستقیم رشد می كند . ریشه ها نیز در همه جهات عمود بر ساقه گسترده شده اند . در این روش ، درخت را به گونه ای تربیت می كنند كه درختی رشد كرده در شرایط كاملاً مناسب و طبیعی ، در ذهن تداعی شود . برای ایجاد شكل ساقه راست متقارن ، باید پایین ترین شاخه را در حدود یك سوم ارتفاع تنه حفظ كرد و با سیم پیچی مانع حركت آن به سمت جلو شود. آشفتگی شاخه ها باعث پنهان شدن قسمت عقبی وپشت درخت می شود. تعیین اولین شاخه مهم است زیرا موقعیت شاخه دوم با توجه به شاخه اول معین می شود. دومین شاخه بلند در قسمت دیگر وكمی بالاتر باشد. این شاخه باید كمی به قسمت پشت متمایل باشدو به گونه ای پرورش داده شود، كه مقداری از قسمت زیر شاخه در دید ناظر قرار گیرد. این شاخه به تاج درخت عمق می بخشد. سومین شاخه در قسمت عقب و كمی بالاتر از دومین شاخه قرار می گیرد. چهارمین شاخه در راستای دومین شاخه است. شاخه های دیگر نیز به همین ترتیب و به صورت متناوب قرار خواهند گرفت. شاخه ها نباید در دید ناظر بالای سر یكدیگر قرار گیرند زیرا در این صورت به یك میزان از نور خورشید و جریان هوا، بهره مند نخواهند شد.

روش ساقه راست نامتقارن
در این روش، مانند روش متقارن، درخت رو به بالا رشد می كند ولی تنه دارای انحناهای بسیار زیبایی است. انحناها بیشتر به صورت زیگزاگ است. اما شاخه ها وضعیتی مشابه با روش متقارن دارند. در این روش راس ساقه اندكی به یك طرف كج شده است.

روش اریب
این روش بسیار آسان است و برای افراد مبتدی در نظر گرفته می شود، در زمانی كوتاه نیز می توان آن را ایجاد كرد. در این روش تنه درخت با انحنایی حدود 45 درجه به طرف راست یا چپ متمایل می شود. بدین ترتیب تنه ابتدا به یك طرف مایل شده و دوباره بعد از طی فاصله كوتاه درمسیر اولی قرار می گیرد. اولین شاخه، قوی و نیرومند است و در مكانی كه انحنای تنه شروع می شود، واقع شده است. این شاخه یا به صورت افقی گسترده می شود یا روبه بالا متمایل می گردد و بیشترین نور را دریافت می كند. روش تنه كج، درختی را درذهن القا می كند كه در اثر نیروهای طبیعی، به این شكل درآمده است.
گستردگی ریشه بیشتر در خلاف انحنای تنه است. این روش خلق یك بن سای و یك نمونه جالب را برای هنرمندان امكانپذیر می سازد.

روش بادزده
در روش بادزده، یك بن سای را باید آن گونه شكل داد كه همانند یك درخت یا گروهی از درختان باشد كه در یك مكان بادخیز یا در مجاور ساخل یا در نوك تپه رشد كرده اند.
در این روش تنه مستقیم است، ولی با زمین زاویه می سازد( عمود بر زمین نیست). زاویه خط تنه از راستای شاقولی حدود 45 درجه است. راس ساقه نیز در مسیرخمیدگی است. شاخه ها باید همچنان به صورت افقی حفظ شوند. خمیدگی درخت و وضع شاخه ها، این تصور را درذهن ناظر القا می كند كه درخت در پیكاری طولانی با بادهای شدید است.

روش نردبانی
این روش، كه بسیار ساده است، برای بن سای كردن گیاهانی كه از طریق خوابانیدن ریشه دار شده اند استفاده می شود. این گیاهان را به گونه ای تربیت می كنند كه تمام شاخه های آنها در یك جهت قرار گیرند. سپس تنه گیاه را به صورت افقی، به طوری كه شاخه ها رو به بالا قرار گیرند، دریك ظرف قرار می دهند و روی آن خاك می ریزند. برای تسریع ریشه زایی، در زیر هر شاخه قسمتی از تنه را زخمی می كنند.
می توان بین شاخه ها قطعات سنگ قرار داد تا بن سای نمای كوهستانی به خود بگیرد. بدین ترتیب سیمای یك جنگل در ذهن القا می شود.

تماس:
  • کارگاه : 36282139-021
  • محمودزاده 09127916386
آدرس:
  • تهران-ورامین، خیابان شهید بهشتی، کوچه آقا علی عباس، پلاک 5
  1. نام(*)
    Invalid Input
  2. ایمیل(*)
    Invalid Input
  3. موبایل / تلفن
    Invalid Input
  4. عنوان(*)
    Invalid Input
  5. پیام(*)
    Invalid Input
  6. (*)

      بروز رسانیInvalid Input